Довольно грустная такая заметка появилась на сайте United Democratic Forces. Вроде бы и ничего грустного в ней нет, но там говорится, например, что Мих сидит на антидепрессантах (Vitrum Superstress rulz, — прим. NCat), но это шутка, скорее. Пара цитат:

«Да дэпрэсьняка прывяло насычанае жыцьцё: праца на трактарным заводзе, потым адразу праца ў студыі, плюс чарачка на выходных ды яшчэ канцэрты, рэпэтыцыі. І сям’я яшчэ ёсьць».

«Пэўна гэта можна назваць творчым адпачынкам. Па сутнасьці мы анічога ня робім, няма аніводнага радка. Але старыя песьні выконваем, па два выступы на тыдзень маем, хоць нейкую капейчыну прыносіць». Мяркуючы па словах Міха, ён надта расчараваны ва ўсім — у творчасьці, у шоў-бізнэсе, ва ўласным праекце, у сваёй студыі. «Беларусь скараць цікавасьці аніякай, у Расею ды Ўкраіну рваліся-рваліся ды не прарваліся. Можна было засьпяваць па-беларуску ды па-ангельску ды пайсьці на Захад, але цяжка пісаць».

«Распускаць „Нестанду“ ня думаю. Проста хочацца адпачыць, паглядзець тэлевізар, пагуляць па парку, пабарыжнічаць у пляне „купі-прадай“».